ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ Α': ΜΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΙΣ

Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.

Στίς 14 Νοεμβρίου τοῦ 565 πέθαινε σέ ἡλικία 83 ἐτῶν ὁ Ἰουστινιανός Α’ ὁ ἐπονομασθείς καί Μέγας…

Ἡ ἐξουσία του ἀρχίζει τό 527, ὅταν ὀνομάσθηκε αὔγουστος καί συναυτοκράτωρ ἀπό τόν ὑπέργηρο θείο του Ἰουστῖνο ὁ ὁποίος εἶχε διαδεχθεῖ τόν ἐξαίρετο Αὐτοκράτορα Ἀναστάσιο Α’ τον Δίκορο, ἕναν καθαρόαιμο Ἕλληνα ἀπό τό Δυρράχιο τῆς Ἠπείρου. Ὁ Vasiliev γράφει: «Ἡ ἐπο­χή τοῦ Ἀνα­στα­σί­ου ὑπῆρξε πολύ σημαντική γιά τή μεγαλόπνοη πο­λιτική τοῦ δευτέ­ρου δια­δόχου του, Ἰουστινιανοῦ τοῦ Μεγάλου».[1] Ὁ Ἰουστινιανός Α’ ἀνέλαβε ἀποκλειστικός Αὐτοκράτωρ τήν 1η Αὐγούστου 527. Καταγόταν ἀπό τό Ταυρίσιο τῆς Δαρ­δα­­νίας πού ἀνῆκε στήν ὑπαρχία Ἰλλυρικοῦ. Αὐτό προξενεῖ τό σύ­νηθες λάθος νά χαρακτηρίζεται ἀπό κάποιους ἱστορικούς “Ἰλ­λυ­ριός”.[2] Γεγονός πού δέν ἀνταποκρίνεται στήν πραγματικό­τη­τα, διό­­­τι ἡ ἐπαρχία τοῦ Ἰλλυρικοῦ περιελάμβανε ὅλη τήν Ἑλληνική Χε­­­ρσόνησο μέχρι τήν Παννονία. Οἱ ἱστο­­ρικοί τῆς περιόδου ἐκείνης τόν χα­­­ρα­κτηρίζουν Θρά­κα, γεγονός πού ἐπιβεβαιώ­νε­ται καί ἀ­πό τά ὀνό­­ματα τῆς οἰκο­γενείας. Στήν ἀξιόλογη με­λέτη του, ὁ Ἐμμ. Κα­ρα­­κώ­στας ἀναφέρει: «αὐτό γί­νε­ται φα­νερό ἀπό τό ὄνομα τοῦ πατέρα του Σαβ­βατίου, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ ἕνα κατ’ ἐξοχήν θρακικό ὄνομα».[3] Τό ἴδιο ἀναφέρεται καί στήν «Ἱστο­ρία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», ὅπου θεω­ροῦ­νται ὡς «οἰ­κο­γένεια ἐκρωμαϊσμένων Θρακῶν χωρικῶν».[4]

Διαβάστε Περισσότερα

Η "ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ" ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: ΕΝΝΟΙΑ & ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ ΟΡΩΝ “ΡΩΜΑΙΟΣ”, “ΕΛΛΗΝ” & “ΓΡΑΙΚΟΣ”

Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.

Κατά τήν διάρκεια τῶν 1129 ἐτῶν βίου τοῦ Κράτους πού συμβατικά ἀποκαλοῦμε «Βυζαντινή Αὐτοκρα­τορία», οἱ «Βυζα­ντι­νοί» οὐδέ­πο­τε αὐτοπρο­­­σδιο­ρί­σθη­καν ἔτσι. Ὁ ὅρος ἴσχυε μόνο γιά τούς κατοίκους τῆς Πρω­­­τεύ­ουσας (Βασιλεύουσας) πού ἱδρύθηκε στήν ἀρχαία ἑλλη­νι­­­κή πόλι τοῦ Βυζαντίου. Ὅπως γράφει ὁ Διονύσιος Ζα­κυ­­­θηνός «Κατ’ αὐτούς, Βυζάντιον, Βυζαντίς, Βυζαντίων πόλις ἦτο ἡ Κων­στα­­ντι­­νού­πο­λις, Βυζάντιος δέ ὁ κάτοικος αὐτῆς».[1]

 πό τούς Λατίνους Romani στούς Ἕλληνες “Ρω­μαί­ους”

 Ὅταν τό ἔτος 212, ὁ Ρωμαῖος Αὐτοκράτωρ Καρακάλας ἀπένει­με μέ νόμο τήν ἰδιότητα τοῦ “Ρωμαίου πολίτου” σέ ὅλους τούς ἐ­λευ­­­θέ­ρους ὑπηκόους τῆς Αὐ­­­το­κρατορίας ἀνεξαρτήτως ἐθνικῆς κα­­­ταγω­γῆς, ὁ ὅρος “Ρωμαῖος” ἔπαυσε νά ἀποτελῆ ἐθ­νι­­κό αὐτό­προ­­­­σδιορισμό του λαοῦ ἀ­πό τό Λάτιον πού εἶχε ἕδρα τήν Ρώμη. “Ρω­­­μαίοι” πλέ­ον ὀνομάσθηκαν ὅλοι οἱ ἐ­λεύ­θε­­­­ροι κά­τοι­κοι τῆς Αὐ­το­­κρα­τορίας, εἴτε ἦσαν Λατίνοι, εἴτε Ἕλλη­νες, Γα­λά­τες, Αἰ­γύ­πτιοι, Σύ­ριοι κ.ο.κ. Ὁ ὅρος ἀπεθνικοποιήθηκε καί ἔ­λα­βε πο­λι­τι­κή ση­μα­­σία. Παράλληλα, ὁ ὅρος «Ἕλλην» ἀπό τόν 1ο μ.Χ. αἰώνα ἤδη ἀπώλεσε παντελῶς τό ἐθνικό νόημά του καί ἄρ­χι­σε νά προσ­λα­μβά­νη θρησκευτικό χαρακτήρα καί νά χαρακτηρίζη τούς εἰδω­λο­­­λά­τρες ἀνεξαρτήτως φυλῆς ἤ γλώσσας καί νά «διαγράφεται σιγά - σιγά ἀπό τά πάτρια καί τίς μνῆμες» .[2]   

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ... "ΒΙΛΛΑ" ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘA

Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.
 
Συχνά τα τελευταία χρόνια, αναπαράγεται η πληροφορία περί μίας δήθεν «Βίλλας» ή «επαύλεως του δικτάτορα» Γ. Παπαδοπούλου στην Πάρνηθα.
Η αλήθεια επί του θέματος, οποία απέχει πλήρως από όσα εντελώς συκοφαντικά και παραποιημένα δημοσιεύονται.
Το ιστορικό του θέματος λοιπόν, έχει ως εξής:
 

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ' ΔΟΥΚΑΣ - ΒΑΤΑΤΖΗΣ: "ΕΝ ΤΩ ΓΕΝΕΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΜΩΝ Η ΣΟΦΙΑ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ"...

Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.

Τιμούμε σήμερα την επέτειο θανάτου και την ιερή μνήμη του Αυτοκράτορος Ιωάννου Γ’ Δούκα Βατάτζη.

Αντί άλλου Μνημοσύνου στην μνήμη του μεγάλου Βασιλέως θα αρκεσθούμε να παραθέσουμε την συγκλονιστική απάντησή του στον Πάπα Γρηγόριο Θ’ το 1237 -μεσούσης της Κατοχής της Βασιλεύουσας από τους Φράγκους- μετά την Άλωσι του 1204!

Ο πάπας λοιπόν, είχε αποστείλει στον Αυτοκράτορα που έδρευε πλέον στην Νίκαια, επιστολή με την οποία του ζητούσε οι Έλληνες («Graeci») «χάριν της παλαιάς τους σοφίας να σεβαστούν την αρχαιότητα της έδρας της Ρώμης και να παύσουν να διεκδικούν την Κωνσταντινούπολι». Η απαντητική Επιστολή του Αυτοκράτορος Ιωάννου Γ’ Δούκα Βατάτζη φέρει τον τίτλο «ΤΟΥ ΑΟΙΔΗΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΟΥΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΕ ΠΑΠΑΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ» και υπογράφει «Ἰωάννης ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστός βασιλεύς καί αὐτοκράτωρ Ῥωμαίων…» Μεταφέροντας τα κυριότερα αποσπάσματά της, αναφέρουμε ότι αρχικά ο Αυτοκράτορας εκδήλωσε την έκπληξη του για το θράσος του πάπα να τολμήσει να ζητά να παύσει να διεκδικεί την κατεχόμενη από τους Φράγκους Κωνσταντινούπολη. Και του γράφει συγκεκριμένα: 

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ - (1903-2002), Η αλήθεια για τήν "αντίσταση" του "πρώτου" Προέδρου της "Μεταπολίτευσης"...

 Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.
 
Ὁ Μιχαήλ Στασινόπουλος ήταν Πρόεδρός του Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας από το 1965. Καί καί ὁπως ὅλες οἱ ὁλομέλειες τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων τῆς Χώρας, ἔτσι καί τό ΣτΕ υπό την προεδρία του ἀναγνώρισει πλήρως τήν 21η Ἀπριλίου ὡς «Ἐπανάστασι πού δημιούργησε δίκαιον» καί μάλιστα μέ δύο ἀποφάσεις: Τήν 2468/1968 καί τήν 503/1969. Καί οἱ δύο ἔφεραν τήν ὑπογραφή τοῦ Μ. Στασινοπούλου ὡς Προέδρου τοῦ Σ.τ.Ε.
Συνεπῶς, ὁ ἴδιος ὁ Μιχ. Στασινόπουλος ἀνεγνώριζε πλήρως καί ἀνεπιφυλάκτως τό κῦρος καί τήν νομιμότητα τῶν Συντακτικῶν Πράξεων της την οποία επισήμως χαρακτήριζε ως «ἐπαναστατική μεταβολή τῆς 21ης Ἀπριλίου 1967» (Απ. 2468/1968).