τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ
Στίς 29 Ἰανουαρίου 1941, ὁ Πρωθυπουργός τοῦ "ΟΧΙ" Ἰωάννης Μεταξᾶς ἔφευγε ἀπό τήν ζωή. Τό Ἰατρικό ἀνακοινωθέν ἔλεγε:
«Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐνεφάνισε πρό δέκα ἡμερῶν, ἤτοι τό προπαρελθόν Σάββατον, φλεγμονήν τοῦ φάρυγγος ἤτις κατέληξεν εἰς ἀπόστημα παραμυγδαλικόν. Παρά τήν ἔγκαιρον διάνοιξιν του ὡς καί τήν μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν ἐν συνέχειᾳ τοξιναιμικά φαινόμενα καί ἐπιπλοκάς, ὡς γαστρορραγίαν καί οὐρίαν καί ἀπέθανεν σήμερον 6 π.μ.
Ἐν Ἀθήναις τή 29η Ἰανουαρίου 1941
Οἱ θεράποντες ἰατροί:
Μ. Γερουλάνος Ἰ. Χρυσικός
Β. Μπένσης Γ. Καραγιαννόπουλος
Μ. Γεωργόπουλος Δ. Κομνηνός
Μ. Μακκᾶς Ν. Λωράνδος
Ε. Φωκᾶς Γ. Οἰκονομίδης
Δ. Δημητριάδης Ν. Γεωργόπουλος»
Διαβάστε Περισσότερα
τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ
Στίς 15 Ἰανουαρίου 1973, ὁ τότε Ἀντιβασιλεύς - Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπαδόπουλος προχώρησε σέ μία κυριολεκτικά κατά τόν Σόλωνα Γρηγοριάδη «ἀπροσδόκητη χειρονομία»: Ἡ Ἑλλάς παραιτήθηκε ἀπό τήν δωρεάν ἀμερικανική βοήθεια!
Διαβάστε Περισσότερα
IN MEMORIAM[1]
υπό Χρήστου Π. Μπαλόγλου
«Ὅταν δ’ ἔλθη τὸ πεπρωμένον τέλος, οὐ μετά λήθης ἄτιμοι κεῖνται, ἀλλά μετά μνήμης τὸν ἀεὶ χρόνον ὑμνούμενοι θάλλουσι».
Ξ ε ν ο φ ώ ν τ ο ς, Απομνημονεύματα Β΄ Ι 3.
Την 13ην Ιανουαρίου 2022 έληξε το θαύμα της ζωής για τον Λουκά Πάτρα. Έζησε ο Λουκάς Πάτρας πέραν του αιώνος (101 έτη) και άσκησε την ελευθερία του για τόσον μόνον χρόνο. Πέρα από τα όρια του βιωμένου αυτού χρόνου υπάρχει απλώς –και αναφέρομαι για ύπαρξη επίγεια– στην μνήμη των συγγενών, φίλων και των γνωρίμων του, μαθητών και συναδέλφων του, αλλά και με την παρουσία του έργου του, διατηρημένου στην επιστημονική συγκρότηση όσων εμαθήτευσαν πλησίον του, και θησαυρισμένου στα πολυπληθή δημοσιεύματά του, αγαθά διανθρώπινης αξίας και λειτουργίας, υπαρκτά σε χρόνο εκτεταμένο πολύ πέραν από τον χρόνο της ζωής των συγγραφέων τους.
Διαβάστε Περισσότερα
τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ
Ἡ καταγωγή καί ἡ μορφή του
Πατέρας τοῦ Ἰωάννου Τσιμισκῆ ἦταν ὁ Θεόφιλος Κουρκούας πού γεννήθηκε στήν Δόκια (Εὐδοκιάδα) τοῦ Πόντου ἡ ὁποία ἱδρύθηκε ἀπό κατοίκους τῶν Ποντιακῶν Κομάνων ἐπί Αὐτοκράτορος Ἡρακλείου καί ἔλαβε τό ὄνομά της ἀπό τήν ἀδελφή του, Εὐδοκία. (Σήμερα ἀποκαλεῖται Τοκάτ). Ἡ οἰκογένεια Κουρκούα ἦταν ἀρμενικῆς καταγωγῆς. Ἀλλά μετά τήν μετοίκισί της στόν Πόντο ἐξελληνίσθηκε ἀπό τό κυρίαρχο ἑλληνικό στοιχεῖο τῆς περιοχῆς. Ὁ πρῶτος γνωστός πρόγονος εἶναι ὁ “δομέστικος τῶν Ἰκανάτων” πού συνωμότησε κατά τοῦ Αὐτοκράτορος Βασιλείου Α’. Θεῖος τοῦ Τσιμισκῆ (ἀδελφός τοῦ πατρός του) ἦταν ὁ θρυλικός στρατηγός Ἰωάννης Κουρκούας πού ἔδρασε ἐπί Ρωμανοῦ Α’ Λεκαπηνοῦ. Ἡ μητέρα του καταγόταν ἀπό τόν οἶκο τῶν Φωκάδων, ἦταν δηλαδή ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἀδελφή τοῦ Νικηφόρου Φωκᾶ, πού ἦταν θεῖος του.
Γιά τό προσωνύμιο «Τσιμισκῆς» ὑπάρχουν διάφορες ἐκδοχές.[1] Ἡ πιό ἀληθοφανής εἶναι ὅτι γεννήθηκε στήν κωμόπολι Τσίμισκα ἤ Κίμισκα τοῦ Πόντου.[2] Γι’ αὐτό καί οἱ Πόντιοι τόν ἀποκαλοῦσαν καί «Κιμισκῆ». Ὁ Λέων ὁ Διάκονος ἀναφέρει ὅτι «τό πρόσωπό του ἦταν λευκό καί ἐκφραστικό, μέ μαλλιά ξανθά πού ἀραίωναν ψηλά στό μέτωπο. Τά μάτια του ἦταν ἀνδροπρεπῆ καί χαρωπά, ἡ μύτη του διαγραφόταν λεπτή καί συμμετρική. Τό γένι του ἦταν κοκκινωπό… Ὡς πρός τό ἀνάστημα ἦταν κοντός ἄν καί εἶχε εὐρύ στέρνο καί πλάτες…». Συνεπῶς φαίνεται πώς τά ἑλληνικά χαρακτηριστικά του, ὑπερτεροῦσαν τῶν ἀρμενικῶν.
Ἐν κατακλείδι, ὁ Ἰωάννης Τσιμισκῆς ἦταν: ἐξελληνισμένος Ἀρμένιος ἀπό πατρός καί Ἕλληνας ἀπό μητρός.
Ἀπεικόνησις τοῦ Ἰωάννου Α’ Τσιμισκῆ ἐφίππου (httpwww.hellenicaworld.comByzantiumPersongr)
Διαβάστε Περισσότερα
