τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ
Ἡ Ἐργατική Νομοθεσία ὑπῆρξε πρωτοφανής. Σχεδόν 50 νέοι Νόμοι καί ἀκόμη 40 Βασιλικά Διατάγματα δημιούργησαν μία ἐντελῶς νέα ἐργατική πολιτική.
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
Ἐργατική Πρωτομαγιά
Μέ τόν Α.Ν. 380/1968 «περί καθιερώσεως τῆς 1ης Μαΐου ὡς ἡμέρας ὑποχρεωτικῆς ἀργίας» ἡ Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ἐθνική ἡμέρα τῶν ἐργαζομένων καί ἐπίσημη ἀργία τοῦ Κράτους. Σέ συνέντευξή του στήν Υ.ΕΝ.Ε.Δ. στίς 30 - 4 - 1971, ὁ τότε Γ.Γ. τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας Γεώργιος Κάρτερ δήλωνε: «Πρό τῆς Ἐπαναστάσεως ἡ ἀργία τῆς Πρωτομαγιάς ἦτο προαιρετική. Ἀλλ’ ἡ Ἐπανάστασις μέ τό νομοθέτημα αὐτό, ἐτίμησε τήν Πρωτομαγιάν καί ἔτσι διά πρώτην φοράν ἔγινε εἰς τήν Ἑλλάδα ὅ,τι εἰς τόν ὑπόλοιπον κόσμον γίνεται ἐπί πολλά χρόνια: Νά τιμᾶται ἐπισήμως καί ἀπό τό Κράτος ὁ ἀνθρώπινος μόχθος καί ἡ συμβολή τοῦ εἰς τήν παραγωγικήν προσπάθειαν...».

Διαβάστε Περισσότερα
τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ
Ἀπό τόν Μάρτιο τοῦ 1971 ἄρχισαν ἐνδείξεις ὅτι ὁ τότε Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπαδόπουλος προετοίμαζε τήν δημιουργία κόμματος ὑπό τήν ἡγεσία του. Ὁ Βύρων Σταματόπουλος, σέ ἄρθρο του στήν “Ἀκρόπολη” στίς 28 - 3 - 1971 ἔγραφε: «…Γίνεται προετοιμασία μίας νέας πολιτικῆς παρατάξεως ὑπό νέας δυνάμεις αἱ ὁποῖαι προωθοῦνται ὑπό τῆς Ἐπαναστάσεως… Ἡ μορφή τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου θά δεσπόζη ἐπί μακρόν εἰς τήν πολιτικήν σκηνήν τῆς Ἑλλάδος».


Διαβάστε Περισσότερα
τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ
Ὁ Ἀναστάσιος Α’ καταγόταν ἀπό τό Δυρράχιο τῆς Ἠπείρου, πού ἦταν ἑλληνικῆ πόλις, γι’ αὐτό καί ὁ Ι. Μαλάλας τόν ἀναφέρει «ὁ Δυρραχηνός, ὁ ἀπό τῆς νέας Ἠπείρου».[1] Γιά τήν καταγωγή τοῦ ὁ Ἐμμ. Καρακώστας γράφει: «Ἔχει χαρακτηριστεῖ ἀπό ἱστορικούς ὡς Ἰλλυρικιανός (Illyricianus), γιατί ἦταν κάτοικος τῆς ἰλλυριακῆς ἐπαρχίας, ἀλλά αὐτό δέν συνεπάγεται τήν ἰλλυρική καταγωγή του…[2] ὡς γνωστόν τό Δυρράχιο, ἡ παλαιά Ἐπίδαμνος, εἶναι ἑλληνική πόλη, ἱδρυθείσα τό 627 ἤ 625 π.Χ., ἀπό Κορίνθιους καί Κερκυραίους. Ἀπό τά παραπάνω λοιπόν, συνεπάγεται ὅτι ὁ Ἀναστάσιος ἦταν Ἕλληνας».[3] Ἔμεινε γνωστός ὡς “δίκορος”, διότι οἱ κόρες τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ εἶχαν διαφορετικό χρῶμα, ἡ μία γαλανό καί ἡ ἄλλη καστανό. Ἡ στέψις τοῦ ἔγινε στίς 11 Ἀπριλίου 491 στόν Ἱππόδρομο καί προκάλεσε θύελλα ἐνθουσιασμοῦ, διότι μετά ἀπό τόν “βάρβαρο” Ἴσαυρο, τόν θρόνο ἔπαιρνε ἕνας Αὐτοκράτορας ἑλληνικῆς καταγωγῆς, καί o λαός φώναζε: «ὡς ἔζησας, οὕτως βασίλευσον. Εὐσεβῶς ἔζησας, εὐσεβῶς βασίλευσον».[4]

Διαβάστε Περισσότερα
τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ
Στίς 6 Ἀπριλίου 1941, ὥρα 5:15 π.μ. ὁ Γερμανός πρέσβυς τηλεφωνοῦσε στήν οἰκία Κοριζῆ. Μισή ὥρα ἀργότερα ὁ πρίγκηψ φόν Ἔρμπαχ ἐπέδωσε τό τελεσίγραφο τῆς Γερμανίας στόν Πρωθυπουργό τῆς Ἑλλάδος, τό ὁποῖο ἁπλά ἐνημέρωνε ὅτι τά γερμανικά στρατεύματα, θά εἰσέβαλλαν στήν Ἑλλάδα. Φυσικά ὁ Γερμανός διπλωμάτης δέν ἐξεπλάγη ὅταν ὁ Κοριζῆς τοῦ δήλωσε ὅτι ἡ Ἑλλάς θά ἀνθίστατο. Καί ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς καί ὁ διάδοχός του εἶχαν κάμει τά πάντα γιά νά καταστήσουν τοῦτο σαφές.

Διαβάστε Περισσότερα