ΤΕΛΕΣΘΗΚΕ ΤΟ ΤΡΙΣΑΓΙΟ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


Του Νικολάου Ματθαίου, Φοιτητού Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων, Μέλους του ΕΠΟΚ
(Λόγος εκφωνηθείς στο Τρισάγιο του Γεωργίου Παπαδοπούλου 2022)


Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ για να αποδώσουμε, όπως και κάθε χρόνο, φόρο τιμής στην προσωπικότητα που σημάδεψε την μεταπολεμική ιστορία της χώρας μας. Μία προσωπικότητα, της οποίας το έργο μιλάει από μόνο του. Μία προσωπικότητα, που, πολλά χρόνια προτού αναλάβει τα ηνία αυτής της χώρας, είχε περάσει μία ολόκληρη 10ετία πολεμώντας για αυτήν.
Ωστόσο, ο λόγος για τον οποίον δίνουμε κάθε χρόνο το παρόν, δεν είναι μόνο ιστορικός. Δεν είμαστε μόνο νοσταλγοί μίας περιόδου κατά την οποίαν η Ελλάς εκσυγχρονίστηκε και γνώρισε μία πρωτοφανή ανάπτυξη σε όλους τους τομείς. Δεν είμαστε μόνο θαυμαστές του Γεωργίου Παπαδοπούλου, που ηγήθηκε της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967 και έσωσε την χώρα από έναν βέβαιο και αναγνωρισμένο από όλους τους εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου της εποχής κίνδυνο εμφυλίου σπαραγμού, όσο κι αν μετά αρνήθηκαν ότι αυτός υπήρχε.
Θα χρειαζόμασταν ώρες ολόκληρες για να αναλύσουμε το πρωτοφανές κυβερνητικό έργο της περιόδου σε όλους τους τομείς. Οικονομικό, κοινωνικό, διοικητικό, πολιτιστικό, εξοπλιστικό κλπ.… Σήμερα, όμως, δεν θα αναφερθούμε σε οικονομικούς δείκτες ή στο πόσα εργοστάσια ή πόσοι δρόμοι ή ναυπηγεία κλπ. έγιναν. Σήμερα θα μιλήσουμε για το πολιτικό του όραμα.
Η φύση του εθνικιστή δεν είναι μόνο να αναπολεί και να υμνεί περιόδους και καταστάσεις, αλλά και να κάνει ό,τι μπορεί για να οικοδομήσει ένα καλύτερο αύριο για αυτόν και τους συμπατριώτες του.
Ο ιδιοφυής, εργατικότατος, βαθύτατα μορφωμένος, αλλά και μετριοπαθής Γεώργιος Παπαδόπουλος, είχε ένα πολιτικό όραμα για την Ελλάδα και για αυτό το όραμα θα ήθελα σήμερα να πω μερικά λόγια, δίχως βεβαίως να εμβαθύνω ιδιαιτέρως, διότι δεν το επιτρέπει ούτε ο χώρος ούτε ο χρόνος.


τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.
Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ το νέο ιστορικό έργο του Μάνου Ν. Χατζηδάκη: «ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ 324 μ. Χ. – 1081 μ.Χ. Πρώϊμη καί Μέση Βυζαντινή Περίοδος: Ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο ἔως τήν ἄνοδο τῶν Κομνηνῶν»
Παρατίθεται αυτούσιος ο Πρόλογος του έργου:

Κεντρική Διάθεσις: Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ, Χαρ. Τρικούπη 14 (εντός στοάς). Τηλ. παραγγελιών 210 6440021
Ὁ τίτλος «Αὐτοκρατορικός Ἑλληνισμός» περιλαμβάνει δυο λέξεις πού ἡ μία ἔχει ὁρισμό πολιτικό/ἰδεολογικό καί ἡ ἄλλη πολιτισμικό/ἐκπολιτιστικό. Μέ τήν ἔννοια «Αὐτοκρατορικός» ἐκφράζουμε τήν μετάβασι ἀπό τήν πολιτική ὀργάνωσι τῆς Πόλεως - Κράτους (Κλεινόν Ἄστυ) -ὅπως αὐτή τελειοποιήθηκε κατά τήν κλασσική περίοδο- στό οἰκουμενικό πολιτικό ἰδεῶδες τῆς Αὐτοκρατορίας. Μέ τήν ἔννοια «Ἑλληνισμός» περιγράφουμε τήν διάδοσι, ἐξάπλωσι καί πολιτιστική κυριαρχία τῶν Ἑλλήνων καί ὡς συνέπεια τόν γλωσσικό, ἐθνογραφικό, πολιτιστικό καί πολιτικό ἐξελληνισμό τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου.
Του Νίκου Ματθαίου, μέλους του ΕΠΟΚ
Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, παρατηρείται μία πολύ έντονη και αινιγματική για τον μέσο αναγνώστη αντίθεση. Η αντίθεση αυτή είναι μεταξύ συστήματος και μερίδος του λαού (βεβαίως, όσο τα χρόνια περνούν και οι μνήμες χάνονται, αυτή η μερίδα όλο και συρρικνώνεται). Από την μία πλευρά, το πολιτικό κατεστημένο, με την βοήθεια των ΜΜΕ, παρουσιάζει το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 ως «μαύρη επέτειο», ως ένα καθεστώς που τίποτα δεν προσέφερε στην χώρα και ως μία κυβέρνηση που ποτέ δεν είχε την λαϊκή υποστήριξη. Από την άλλη, ένα αξιοσέβαστο τμήμα του λαού (πρόκειται κυρίως για άτομα που είχαν ζήσει την περίοδο και σήμερα ανήκουν στην τρίτη ηλικία) παρουσιάζει από θετικές μνήμες μέχρι και νοσταλγικές αναφορές για εκείνα τα χρόνια. Πρόκειται για μία εντυπωσιακή αντίθεση, η οποία κινεί και πρέπει να κινεί το ενδιαφέρον κάθε ειλικρινούς ερευνητή.
